Լիա Հովհաննիսյանի բլոգ

—           Я умею кукарекать лучше всех! — расхвастался петух.

—           А я вот могу по потолку ходить, — гордо прожужжала муха.

—           А я каждый шорох слышу, — похвасталась кошка.

—           А я всё ночью вижу, — ухнула сова.

—           А я… ничего… не умею… — захныкал цыплёнок, и крупные слёзы скатились с его коричневых глаз. И он так запищал, что все разбежались в разные стороны.

Осталась только добрая старая лошадь, которая могла возить телегу.

—           Успокойся, малыш, — сказала она цыплёнку. — Ты ведь тоже можешь разгонять хвастунов.

Почему плакал цыплёнок?птамуто она ничего не магла

Что умела делать лошадь? Почему она не хвасталась?птамушт ана бла старая и магла возить телегу

За что лошадь похвалила цыплёнка? за то што ана тожя может разгонять хвастунов

1. есть, меня, У, игрушки, новые.

___У меня есть новия игрушки__________________________________________________

2. У, красивая, есть, тебя, кукла.

_У тебя есть красивая куклка____________________________________________________

3. меня, синяя, У, ручка, есть.

__У меня есть синяя ручка___________________________________________________

4. тебя, есть, маленькая, кошка, У

___У тибя естц маленькая кошка__________________________________________________

5. У, хороший, есть, меня, друг.

_У_ меня есть хароший дрыг ___________________________________________________

Вставьте слова мой, моя.

1. Это ____мой______ дом.
2. Это ___моя_______ сестра.
3. Это ___мой_______ друг.
4. Это __моя________ кошка.
5. Это __моя________ карандаш.
6. Это _моя_________ самолёт.

Ես մանուկների տոն՝ հունիսի 1-ը անցկացրեցին մեր դպրոցի ագարակում: Շատ գեղեցիկ օր ունեցա շատ շնորհակալություն ընկեր Նունեյին՝ գեղոցիկ օրվա և հետաքրքիր տեղեքությունի համար:Ես ընկերներիս հետ այցել էի ագաարակ սակայն այս անգամ քույրիկիս և մայրիկր հետ այցելեցինք և շատ ուրախ եմ, որ նրանք նույնպես տեսան իչքան, գեղեցիկ, մաքուր բակ , ագարակ և կենդանիներ ունենք:Քույրիկիս հետ կերակրեցինք ձիուկներին,ձի նստեցինոք,բավականին շատ տեղեկություն իմացանք կենդանինեևի մասին : շնորհակալություն գեղեցիկ օրվա համար:

• 

• 

• 

• 

• 

Ես երազում եմ մի քաղաք որի անունը կլինի Լիա:Կուզեյ,որ այդ քաղաքը լիներ գույնզգույն շենքերով լայն փողոցներով բոլոր տների առջև լինեյն այգիներ և շատ ծաղիկներ կուզեյ որ այգիներում ծառերի վրա թռչկոտեյն սկոյուռիկները:

Из какой сказки эта картинка: «Курочка Ряба», «Репка», Теремок»?

«Репка»

3.Где   растут эти овощи(В земле,) какого они цвета(оранжевый ,желтый,фиолетовый) зачем они нужны(штобы поесть), сколько всего овощей на картинке? (…3..)

4. Какая выросла репка?
Ответ: большая
Уточняем размер и второй репки (маленькой). Сравниваем их по форме, цвету, считаем репки.(Одна болшая другая маленькая цвет то же самый,2репки)

6. Что произошло, когда пришла бабка. Кто еще изображен на картинке?

Когда пришла бабка, дедка и бабка тянли, тянли но ребку они не смогли вытянуть.

В картинке изображен бабушка, собака и мышка.

 Как звали собачку: Тузик, Бобик, Жучка?

 Кто последним пришел тянуть репку и что произошло?

Последним пришел тянуть репку мышка. Кокда пришла мышка они смогли вытянуть репку.

Каких героев не было в сказке «Репка»? В сказке не было медьведя.

Сколько человек вытаскивало репку? 3 — три человек. А сколько животных? 3 — три животных.

Чему нас учит сказка «Репка»? Сказка «Репка» учит нас помогать всех:

Խաղաղ գիշեր էր գեղեցիկ ու զով, աշխարհը քնած էր իսկ աստղերը և լուսնի կեռ հատվածը վառ ժպտում էին աշխարհին:

Жил-был мальчик Саша Лужайкин. Саша был мальчишкой неплохим, но жадным. Он никогда не делился с друзьями вкусняшками, не давал играть своими игрушками.
— Вот ещё придумали – угощать кого-то! – злился про себя Саша. – И зачем это нужно? Угощают друг друга, улыбаются при этом, хохочут. Что за радость? Куда приятнее: сам взял – сам съел. Достанется себе больше.

Но вот однажды случилось нечто невероятное. Мама и папа ушли на концерт. Бабушка села в кресло и начала вязать, но быстро задремала. А в это время пошел сильный дождь. И вдруг Саша увидел за окном какое-то маленькое странное существо, мокнущее от дождя. В Саше проснулось любопытство, он открыл окно.

Существо оказалось в комнате мальчика.
— Ты кто? – спросил Саша.
— Я – Веселинка, а ты кто?
— А я Саша.
— А у тебя есть друг? – поинтересовалась гостья.
— Нет, — сказал Саша. — Все говорят, что я жадный, и поэтому у меня нет друга.
— Никакой ты не жадный, — сказала Веселинка. – Такой славный мальчик не может быть жадиной. Я знаю, что жадные – это волк, лиса. Они никогда не поделятся ни с кем своей добычей.
Саша задумался.
С Веселинкой ему было интересно. Она была светлая и весёлая. Она могла стать хорошим другом.
С вечера Саша положил в карман своих брюк горсть конфет. Он решил завтра угостить ребят. Не век же ему быть жадным!
Угощение было принято с радостью. Дети поблагодарили Сашу, и только один мальчик, Дима Копейкин, спросил:
— Что это с тобой случилось такое? Почему ты вдруг стал таким щедрым?
— Во-первых, у меня появился друг. А во-вторых, мне надоело быть жадным.
Дима сказал:
— Мы хотим познакомиться с твоим новым другом.
Вечером шумная компания оказалась в гостях у Саши. Веселинка всем понравилась, ведь у неё был добрый, весёлый нрав.
— Она тебя ещё многому хорошему научит! — воскликнули ребята. – Потому что она смотрит на мир с доброй, солнечной стороны!

1 В чем проявлялась жадность Саши?  Он никогда не делился с друзьями вкусняшками, не давал играть своими игрушками.

2 Имел ли Саша друга? Нет.

3 Каким образом Веселинка оказалась в доме Саши? Вдруг Саша увидел за окном какое-то маленькое странное существо, мокнущее от дождя. В Саше проснулось любопытство, он открыл окно. Существо оказалось в комнате мальчика.

4 По какой причине ребята пришли в дом к Саше? Они хотели познакомиться с его новым другом.

Կար֊չկար, աշխարհում մի թույլ փիղ կար։ Անունն էլ՝ Դեյզի։ Ամեն օր, ճաշից հետո, եթե միայն անձրեւ չէր գալիս, նա հարմարվում էր վիթխարի կաղնու տակ, որ մի քիչ ննջի։

Ու երազում տեսնում էր, որ իբր պառկած է մի մեծ, շատ մեծ ու փափլիկ փետուրե անկողնում։

— Շատ կուզենայի իսկական փետուրե անկողին ունենալ,— մի անգամ ասաց նա ծիծեռնակներին, որոնք նստած էին կաղնու ճյուղերին։— Մի լավ կքնեի, հետո էլ վեր կկենայի ու կմեկնեի Ավստրալիա՝ տատիկիս մոտ։

— Դու շատ ծույլ ես, Դեյզի,— ասացին ծիծեռնակները։ —Ավելի լավ է՝ մի քիչ էլ քնիր։

— Իսկ եթե խլուրդը իմ այգում թունել փորեր մինչեւ Ավստրալիա՞… Ինչ լավ բան կլիներ,— շարունակեց երազել Դեյզին։

Եվ Էրնեստը (այդպես էր խլուրդի անունը) խնդրեց, որ թունել փորի։

— Ինչ հիմա՜րն ես, Դեյզի,— ասաց Էրնեստը (նա խելացի խլուրդ էր)։— Չէ՞ որ Ավստրալիան գտնվում է երկրագնդի հակառակ կողմում։ Մինչեւ այնտեղ փորելը անհնարին բան է։ Շատ հեռու է։ Ավելի լավ է՝ ցատկես։

— Ցատկե՞մ,— զարմացավ Դեյզին։

— Իհարկե,— ասաց Էրնեստը։— Եթե դու շատ բարձր ցատկես ու տասներկու ժամ շարունակ ցած չիջնես, այդ ընթացքում Երկիրը կես պտույտ կկատարի եւ Ավստրալիան ինքը կգա ճիշտ քո տակ։ Դու այդ պահին վայրէջք կկատարես ու կգնաս տատիկիդ հյուր։

— Չէ,— ասաց Դեյզին։— Ա Յ Դ Ք Ա Ն բարձր ցատկել չեմ կարողանա։ Եթե նույնիսկ մորեխը ինձ ցատկել սովորեցնի։

— Ուրեմն, կնճիթդ մտցրու գետնի մեջ ու փչիր,— ասաց Էրնեստը։— Գուցե այդ դեպքում հրթիռի պես կկարողանաս թռչել։

— Ուժեղ փչել չեմ կարողանում,— ասաց Դեյզին։— Այ, եթե իսկապես հրթիռ ունենայի… Հոպ՝ արդեն երկնքում ես, հոպ՝ նորից գետնի վրա, բայց արդեն Ավստրալիայում։ Այդ ձեւով գուցե կհամաձայնեի։

— Ի՜նչ ես ասում,— զարմացավ Էրնեստը։— Այդ ո՞վ փղին հրթիռ կնստեցնի։ Ավելի լավ է՝ ինքդ փորձիր թռչել հրթիռի պես։ Եվ գիտեմ, թե ինչպես պետք է սովորես ուժեղ փչել։ Դրա համար հարկավոր է մի տակառ թշշան հանքային ջուր խմել։ Եթե խմես, քո ներսում այնպիսի թըշ֊շշշ֊շոց կսկսվի, այնպիսի բըլդ֊բբբլդոց, այնպիսի սսսսվոց, ինչպես լինում է իսկական հրթիռի մեջ։

— Այդ մեկը կարող եմ,— ասաց Դեյզին։

Եվ նա մի տակառ թշշան հանքային ջուր խմեց։ Եվ տեղնուտեղը նրա ներսում այնպիսի թըշ֊շշշ֊շոց սկսվեց, այնպիսի բըլդ֊բբբլդոց, այնպիսի սսսսվոց, որ նա անմիջապես կնճիթը մտցրեց գետնի մեջ, ամուր բռնեց հովանոցն ու սուրաց դեպի երկինք, հասավ գրեթե լուսնին։ Հետո հովանոցը բացեց ու սկսեց փափուկ վայրէջքը։

Եվ մինչ նա ցած էր իջնում, Երկիրը շարունակում էր պտտվել, ուստի եւ Դեյզին վայրէջք կատարեց Ավստրալիայում։

Այստեղ նրան չտեսնված ջերմությամբ դիմավորեցին։

— Ինչ խելացի փիղ է,— ասում էին բոլորը։— Հիանալի միջոց է գտել տոմսակի դրամը խնայելու համար։ Դու արժանի ես պարգեւի։ Ի՞նչ կուզենայիր։

— Օհ, խնդրում եմ, եթե կարելի է, փետուրե անկողին,— ասաց Դեյզին։— Մի քիչ պառկեմ֊քնեմ, հետո միայն կգնամ տատիկին հյուր։

Ու, վերջապես, Դեյզին ստացավ իր երազած փետուրե անկողինը։

— Տեսեք,— ասաց նա ավստրալիացի ծիծեռնակներին։— Ես հիմա իսկական փետուրե անկողին ունեմ։

— Մեծ բան է,— ասացին ծիծեռնակները։— Մենք էլ ունենք։— Եվ գլուխները թաքցնելով իրենց փափլիկ փետուրների մեջ, քնեցին։

Մեր բակում ես տնկել եմ նոր տեսակի մոշենի փշեր չոնի։Մոշը շատ օգտակար է թարմ և նաև նրանից կարող ենք մուրաբա հյութ կոմպոտ պատրաստել։ Ես ամեն օր հետևում եմ թե նա ինչպես է մեծանում խնամում եմ ջրում և անհամբեր սպասում եմ նրա առաջի պտուղներն։

Լիա Հովհաննիսյան

Առավոտյան արթնանում եմ՝

լվացվում եմ, հագնվում եմ

մարզվում եմ

նախաճաշում եմ

գիրք եմ կարդում

մուլտֆիլմ եմ դիտում

մեր բակում զբոսնում եմ

մայրիկիս հետ զատիկի սեղանը զարդարելու համար պատրաստում եմ գեղեցիկ պարագաներ

ընտանիքիս անդամներիս հետ խաղաում եմ սեղանի խաղեր

• 

Մասնաքցում եմ տեսադասերի

լսում եմ երգեր բազմաժան նաև երգում եմ։

իմացուցյան հրճվանք ռուսերենի տեսադաս

անգլերենի տեսադաս ինքնակրթություն

կարդում եմ հեքիաթներ

աստվածաշունչ

մաթեմատիկաի վարժություններ

եմ կատարսւմ։