Թեմա՝ Տասնորդական կոտորկաների համեմատումը։ Կանոն։ Օրինակներ Համեմատենք 12,5 և 10, 8 թվերը։ քանի որ առաջին թվի ամբողջ մասը՝ 12-ը երկրորդ թվի ամբողջ մասից՝ 10-ից մեծ է, կգրենք այսպես՝ 12,5>10, 8
Համեմատենք 356, 4 և 356, 32 թվերը։ այս օրինակում ամբողջ մասերը իրար հավասար են, ստուգում ենք կոտորակային մասերը։ Քանի որ առաջին թվի տասնորդական կարգում գրված թիվը՝ 4 ավելի մեծ է երկրորդ թվի տասնորդական կարգում գրված 3 թվից, դրա համար կգրենք 356, 4< 356, 32
My mother is very beautiful. My mother works as a shop assistant. My mother is my best friend. She has done many things for me and I love my mother very much.
Родилась 27 июня 1893 года в Тифлисе в семье известного российского и советского учёного Степана Лисициана.
С 1911 по 1917 год училась на высших женских курсах Герье и в студии танца под руководством И. С. Чернецкой в Москве.
Вернувшись в Тифлис, создала студию ритма и пластики, в дальнейшем преобразованную в институт. Выезжала на гастроли, в том числе в Москву. Три года вела занятия танцем в школе при советском посольстве и в студии немецких коммунистов «Rote Blusen» в Берлине.[4]
В 1930 году переехала в Ереван, где основала и стала первым директором хореографического училища. В качестве режиссёра-балетмейстера совместно с композитором Саркисом Бархударяном была одним из авторов балета «Наринэ» (1936).
Мемориальная доска в Ереване. Проспект Маштоца
В начале 1940-х годов оказалась в опале из-за антисталинских высказываний её сына, арестованного и расстрелянного[4].
С 1945 года работала в Ереванском художественно-театральном институте, потом — старшим научным сотрудником в Институте археологии и этнографии Академии наук Армянской ССР. Занималась исследованием этнической хореографии, историей армянского танцевального искусства, стала автором ряда монографий на эти темы. Созданная ею система записи танцевальных движений (кинетография) позволила с математической точностью фиксировать положение тела в пространстве, проводить анализ движений и мизансцен танцев и театральных представлений. Србуи Лисициан также известна своими переводами произведений классиков армянской литературы на русский язык.
Այն տոնը,որը միշտ ինձ հետ է , ձմեռային արձակուրդն է ինձ համար: Ձմեռային արձակուրդը լավ տոն է, որովհետև ձմռանը քո ընտանիքի հետ կարող ես ձնագնդի խաղալ, ձնեմարդ պատրաստել ,և ինձ համար ավելի լավ տոն չկա, քան անցկացնեմ ամանորը իմ ընտանիքի հետ. սա՝ է իմ տոնը, որը միշտ ինձ հետ է:
Սուրբ Ծննդյան տոները միշտ բերում են շատ նոր ու հետաքրքիր բաներ, այդ իսկ պատճառով յուրաքանչյուր երեխա անհամբեր սպասում է դրանց։ Մեծահասակները, ընդհակառակը, պետք է նախապես հոգ տանեն դրա մասին ձմեռային արձակուրդներչեն վատնվել իր երեխայի համար. Հեռացրեք աշակերտին հեռուստացույց դիտելուց և համակարգչային խաղեր խաղալուց, փոխեք ձանձրալի Մոսկվան, դիվերսիֆիկացնելով երեխայի ժամանցը հետաքրքիր էքսկուրսիաներով:
Ռուբայի (հոգնակի թվով՝ «ռուբայաթ» — քառյակ, արաբ․, բառացի՝ քառապատկված), պարսկա-արաբական պոեզիայում քառատող ավարտուն բանաստեղծություն, առավելապես խոհական-փիլիսոփայական բնույթի։ Դասական քառյակի մեջ հանգավորվում են առաջին, երկրորդ և չորրորդ տողերը, իսկ երրորդը մնում է ամուրի՝ անհամգ։ Ռուբայաթի կամ քառյակի ժանրում ստեղծագործել են Օմար Խայամը, Հաֆեզը, Ռուդաքին, Նիզամին, Ռումին, Սաադին[1], իսկ հայ հեղինակներից՝ Հովհաննես Թումանյանը, Եղիշե Չարենցը, Հովհաննես Շիրազը և ուրիշներ։
Ռուսաստանում փաստորեն երկու բեյթ է․ հանգավորվում են 1-ին, 2-րդ, 4-րդ տողերը, երրորդը մնում է անհանգ կամ հանգավորվում է հազվադեպ։ Տողերի վերջում կրկընվող բառը կամ բառերի խումբը կոչվում է ռեդիֆ, իսկ Ռուսների շարքը՝ ռուբայաթ։ Աշուղական Ռ․ ունի երաժշտական հատուկ եղանակ և ընդգրկված է որոշ, աշուղական բարդ երգատեսակների մեջ (ռուբայի–դիվանի, ռուբայի–բայաթի–թասլիբվերջինիս միակ օրինակը ստեղծել է Սայաթ–Նովան)։ Հայ բանաստեղծներից Ռուսերեն է գրել Ե․ Չարենցը։
Գրենք որևէ տասնորդական կոտորակ 2/10 օգտվելով կոտորակի հիմնական կանոնից, այն է, եթե կոտորակի համարիչը և հայտարարը բազմապատկենք միևնույն թվով, ապա կոտորակը չի փոխվի։
Այժմ մեր կոտորակի համարիչը, հայտարարը բազմապատկենք 10, հետո՝ 100, 1000, … կստանանք սկզբնական կոտորկաին հավասար կոտորակ, տես օրինակը՝
2/10=2x10/10x10=20/100=0,20 2/10=2x100/10x100=200/1000=0,200 2/10=2x1000/10x1000=2000/10000=0,2000 ստացանք, որ 0,2=0,20=0,200=0,2000=…..
Առաջադրանքներ։ 1.Նշված թվերը գրիր այլ տասնորդական կոտորակի տեսքով։ Օրինակ՝ 0,3=0,30=0,300… 1,2=1,20=1,200 34,12=24,12=34,120 25,1=25,10=25,100 13,04=13,040=13,0400 151, 456=151,4560=151,45600 0,007=0,0007,=0,00007
Փիլիպոս Երկրորդը ինչպե՞ս հզորացրեց Մակեդոնիան և գրավեց Հունաստանը։
Տարիներ շարունակ Հունաստանի առանձին քաղաք-պետությունները ձևավորում էին ռազմաքաղաքական դաշինքներ, որոնք ծառայում էին ազգակից պոլիսների միացյալ շահերին։ Այդ կառույցների անդադար իրարամերժ պայքարի արդյունքում ծնվում ու կազմալուծվում էին զանազան ալյանսներ։ Գլուխ բարձրացնող Մակեդոնիան նույնպես ուրվագծվում էր որպես լուրջ քաղաքական գործոն։ Իրավիճակը ավելի էին խորացնում տնտեսական հանգամանքները. ամբողջ հունական աշխարհը ողողված էր բազմաթիվ գործազուրկ ռամիկներով, որոնք պատրաստ էին իրենց ծառայությունները առաջարկել ցանկացած կողմին, նույնիսկ թշնամուն։ Ի լրումն ամենի, Աքեմենյան Պարսկաստանը, հունական աշխարհի վաղեմի թշնամին, օգտագործում էր ամեն հնարք պոլիսների միջև հակասությունները սրացնելու համար։
Մակեդոնական գահին բազմել է քսան տարեկան հասակում՝ հոր՝ Փիլիպոս II-իդավադիր սպանությունից հետո։ Ժառանգել է կայացած պետություն և մարտունակ բանակ, որի շնորհիվ էլ կարողացել է իրականացնել ռազմական և քաղաքական հավակնոտ ծրագրեր։ Սկզբում նա ամրացնում է երկրի հյուսիսային սահմանները և վերջնականապես հնազանդեցնում Հունաստանիքաղաք-պետություններին։ Մ․թ․ա․ 334 թվականին Ալեքսանդրն սկսում է իր նշանավոր արևելյան արշավանքը և յոթ տարում նվաճում ամբողջ Աքեմենյան Պարսկաստանը։
Մ․թ․ա․ 331 թվականի ամռանը Ալեքսանդրի բանակն անցնում է Եփրատ և Տիգրիս գետերը և ճանապարհ բռնում դեպի Մարաստան։ Պարսկական բանակը Դարեհ III Աքեմենյան արքայի գլխավորությամբ, արյաց երկրի մեծ հարթավայրում սպասում էր մակեդոնական բանակի հարձակմանը։ Մ․թ․ա․ 331 թվականիհոկտեմբերի 1-ին Գավգամելա բնակավայրի շրջակայքում տեղի է ունենում Ալեքսանդրի և Դարեհի բանակների վճռական ճակատամարտը։ Գավգամելայի ընդարձակ հարթավայրը (ի տարբերություն Իսոսի) հարմար էր պարսկական զորքի ծավալման համար։ Կուրցիուս Ռուֆուսը հաղորդում է, որ Ալեքսանդրը ուներ 40 հազար հետևակ և 7 հազար հեծյալ։
Ի՞նչ եք հասկանում հելլենիզմ ասելով։
Հելլենիզմը, գործնականում, հիմնականում կենտրոնացած է բազմաստվածային և անիմիստական պաշտամունքի շուրջ:
Ալեքսանդրից հետո նրա տերությունը քանի պետության բաժանվեց։
Ալեքսանդր Մակեդոնացու կայսրության բաժանումը տեղի է ունենում մ․թ․ա․ 280-ական թվականներին։ Արդյունքում՝ Մակեդոնիայի աշխարհակալության տրոհման և առհասարակ՝ Ալեքսանդրի արշավանքների հետևանքով պատմության թատերաբեմ են դուրս գալիս տասնյակ նոր պետություններ։ Դրանց թվում էին երեք խոշոր հելլենիստական պետությունները, որոնք էլ համարվում էին Մակեդոնիայի աշխարհակալության իրավահաջորդները։ Դրանք էին Պտղոմեոսյան Եգիպտոսը, Պարգամոնյան Հունաստանը և Սելևկյան կայսրությունը։ Սելևկյանների կայրությունն իր ժամանակաշրջանի հիմնական հելլենական մշակույթի կենտրոնն էր, որտեղ կենտրոնացել էին հունական քաղաքական էլիտան։ Հույն ժողովուրդը սկսեց արտագաղթել բուն Հունաստանից դեպի Սելևկյանների կայսրություն։
Մագնեսիայի ճակատամարտը ի՞նչ նշանակություն ունեցավ Սելևկյան պետության համար։
Ք. ա. 190 թվականին Մագնեսիա քաղաքի մոտ Սելևկյանները ծանր պարտություն կրեցին հրոմեացիներից: Ասորիքը միացվեց հայոց տերությանը: Դա Սելևկյան պետության վերջն էր:
Ինչպե՞ս Տիգրան Մեծը բազմեց Սելևկյան գահին։
Երկիրը բզկտվում էր գահակալական կռիվներից և նրանք հրավիրեցին հայոց արքա Տիգրան Մեծին ղեկավարելու երկիրը: